من مرد بي تقصيرم ازدست تو مي سوزم دست وپا با زنجــــيرم ازدست تـــــو ميـــسوزم

نه آتش بدست داشتم نه خانه كسي سوزاندم چون مرد دليرم حيف ازدست توميسوزم   فردامن دامن گيرم بي تو من هرگزنميرم واي من اسيرم ازدست تو ميسوزم    چون گل نو بهارم هرشب من بي قرارم دربيابان من خانه دارم ازدست توميسوزم     اين رنج من نبين از حال زارم بنگر به هدف نرسيد تيرم از دست تو ميسوزم            نه ظلم وستم داشتم نه ازمن كسي رنجيد راستش من فقيرم ازدست تو ميسوزم          آرزوي وطن دارم نه ديارغربت ازتنهايي من دلگيرم ازدست توميسوزم   مؤمني آواره ام من را نجوئيد يكدم هروقت من دامن گــــيرم از دست تو ميـــسوزم